Kiedy kolejny wynik przestaje wystarczać
Jarka można przedstawić przez jego osiągnięcia: biznes w Stanach Zjednoczonych, inwestycje w nieruchomości, starty w zawodach Ironman. Kiedy jednak siadam z nim do rozmowy, interesuje mnie przede wszystkim człowiek, który stoi za tym dorobkiem. Jak się czuje? Czego potrzebuje? Co daje mu dziś poczucie, że jego życie ma znaczenie?
Jarek opowiada, że wielokrotnie próbował odejść od intensywnej pracy. Miał możliwości, o których kiedyś marzył, a mimo to wracało poczucie, że czegoś brakuje. Pojawiał się następny cel, kolejna inwestycja, a później wyzwania sportowe. Również w sporcie szybko przeszedł od samego udziału do potrzeby wygrywania.
Słuchając go, wracam do pytania, które często stawiam ludziom sukcesu: co ma Ci dać kolejne osiągnięcie? Ambicja, pracowitość i konsekwencja mają ogromną wartość. Warto przyjrzeć się także temu, czy wraz z rozwojem tego, co budujemy, rośnie nasza umiejętność bycia ze sobą.
Skąd bierze się poczucie, że ciągle jest za mało?
W naszej rozmowie Jarek wraca do doświadczeń z młodości i do poczucia, że zawsze można było zrobić więcej. Dostrzega związek między tym doświadczeniem a swoją późniejszą potrzebą osiągania. Opowiada o tym z perspektywy człowieka, który przez lata uczył się rozumieć własne motywacje.
To ważny moment tej historii. Z zewnątrz widzimy wynik. Wewnątrz może wciąż pracować przekonanie, że trzeba jeszcze coś udowodnić: zasłużyć na uznanie, potwierdzić swoją wartość, stanąć wyżej. Nawet pochwała nie zawsze dociera do miejsca, które jej potrzebuje.
Kiedy o tym rozmawiamy, chcę dać przestrzeń na pytanie: czy potrafisz zobaczyć swoją wartość również wtedy, gdy właśnie niczego nie zdobywasz? Warto zatrzymać się przy własnej odpowiedzi, zanim zaplanuje się następny wielki cel.
Kim jestem, kiedy zmieniają się moje role?
Jarek opowiada również o wypadku narciarskim i czasie, w którym utracił możliwość uprawiania sportu tak jak wcześniej. Zmiany w życiu osobistym przyniosły kolejne pytania o tożsamość. Przyzwyczajenie do działania i pokonywania przeszkód zderzyło się z sytuacją, której nie dało się przejść znanym sobie sposobem.
W rozmowie wraca temat ról: przedsiębiorcy, sportowca, męża, ojca. Każda z nich może być dla nas ogromnie ważna. Gdy któraś się zmienia, pojawia się pytanie, na czym jeszcze opieramy poczucie własnej wartości.
Porusza mnie jego proste zdanie: „Nie miałem siebie”. Jarek odnosi je do czasu, kiedy z perspektywy otoczenia miał bardzo wiele. Sam doświadczał jednak pustki. Przytaczam to jako jego osobiste doświadczenie — zaproszenie do uważnego spojrzenia na człowieka, którego nie opisuje sam stan posiadania.
Rozmowy, po których zostają nowe pytania
Jarek wraca do naszych spotkań w Polsce. Mówi o rozmowach, po których wychodził z inną perspektywą, choć nie zawsze potrafił od razu nazwać to, co się w nim poruszyło. Czasem przychodził z poczuciem, że czegoś mu brakuje, a samo pytanie dopiero miało się pojawić.
Wspominamy też śniadanie w hotelu, po którym poczuł, że odkrył w sobie coś nowego. Dla mnie takie wspomnienia pokazują znaczenie obecności i słuchania. Rozmowa daje miejsce na to, czego w codziennym pośpiechu trudno dotknąć.
Nasza znajomość rozwijała się przez lata, przez wymianę doświadczeń i wzajemne wsparcie. W nagraniu obaj wracamy do zaufania: możliwości powiedzenia czegoś ważnego bez obawy, że druga osoba natychmiast nas oceni. Taka relacja pozwala stopniowo mówić coraz bardziej własnym głosem.
Nasze spotkania i rozmowy — od „Poza szczytem” do TVP
Z Jarkiem znamy się od wielu lat. Nasze spotkania i rozmowy są częścią wspólnej drogi, w której ważne miejsce zajmują zaufanie, przyjaźń i poznawanie siebie. Kiedy wracamy do jego historii, rozmawiamy o człowieku stojącym za osiągnięciami — o bliskości, wewnętrznym spokoju i o tym, co nadaje życiu znaczenie.
Historię Jarka opisuję także w mojej książce „Poza szczytem – od sukcesu do sensu”. Wracam do niej, ponieważ pozwala postawić pytanie, które jest mi szczególnie bliskie: jak pośród sukcesów zadbać o relację ze sobą i z ludźmi, których kochamy?
O tej drodze opowiadaliśmy również razem w Telewizji Polskiej, w programie „Pytanie na śniadanie”. Nasza rozmowa z 12 czerwca 2025 roku jest dostępna pod tytułem „Amerykański sen Jarka Tadli”. Zapraszam Cię do obejrzenia także tego spotkania.
Historię Jarka opisuję również w książce „Poza szczytem – od sukcesu do sensu” →
Zaopiekuj się także sobą
Jednym z obrazów, które Jarek przywołuje, jest maska tlenowa w samolocie. Przez lata słyszał instrukcję, żeby najpierw założyć ją sobie. Dopiero później zobaczył w niej coś, co odnosiło się również do jego życia: żeby wspierać innych, potrzebuje uwzględniać także siebie.
Ta myśl jest mi bliska. Można troszczyć się o firmę, rodzinę i ludzi wokół, a własnym potrzebom stale wyznaczać ostatnie miejsce. Warto wtedy zapytać: czy wiem, co mnie regeneruje? Czy umiem powiedzieć, że potrzebuję rozmowy, odpoczynku albo pomocy?
Jarek opowiada o uczeniu się łagodniejszego stosunku do siebie. Jego historia przypomina mi, że wewnętrzna praca dzieje się również w zwyczajnych chwilach — w sposobie, w jaki do siebie mówimy, zauważamy własne granice i przyjmujemy wsparcie.
Bliskość, która nie zaczyna się od interesu
W tej rozmowie dużo miejsca zajmują relacje. Jarek mówi o tym, jak zmieniło się jego spojrzenie na ludzi i na wzajemne dawanie. Wspominamy przyjaźń, która rosła naturalnie, przez ciekawość drugiego człowieka i gotowość podzielenia się tym, co sami odkrywaliśmy.
Pracując z ludźmi sukcesu, często wracam do jakości spotkania. Czy mogę przy kimś mówić otwarcie? Czy jestem słuchany także wtedy, gdy nie mam rozwiązania? Czy sam potrafię słuchać bez natychmiastowego oceniania i naprawiania?
Jarek wielokrotnie podkreśla, że nadal się uczy i popełnia błędy. Doceniam tę szczerość. Odkrywanie siebie trwa, a jego znaczenie sprawdza się później w codzienności: w rozmowie z bliską osobą, w sposobie podejmowania decyzji i w tym, czemu rzeczywiście dajemy czas.
Co dla mnie znaczy bogactwo wewnętrzne
Z tej rozmowy zabieram przede wszystkim pytanie o kontakt ze sobą. O umiejętność rozpoznawania własnych potrzeb, budowania bliskości i wybierania tego, co ma dla nas znaczenie. To są sprawy, którym poświęcam uwagę w indywidualnym prowadzeniu i w mojej drodze od sukcesu do sensu.
Osiągnięcia mogą dawać możliwości, bezpieczeństwo i swobodę. Pytanie o jakość własnego życia potrzebuje jednak osobnej uwagi. Zachęcam Cię, żebyś słuchając Jarka, zauważył te fragmenty, które odnoszą się do Twojego doświadczenia.
Być może zostanie z Tobą jedno zdanie albo pytanie, do którego zechcesz wrócić. Od tego może zacząć się Twoja własna refleksja nad dalszą drogą.